Volver ao contido

Como actuar tras recibir unha liquidación da Administración

Unha vez practicada a notificación dunha liquidación iníciase o período voluntario de ingreso da débeda tributaria ou do ingreso de dereito público de que se trate.

Lugar de pagamento

O pagamento da débeda pode realizarse a través de:

  1. As Entidades Colaboradoras da recadación.
  2. A Oficina Virtual Tributaria.

 

Prazos para o pagamento

O pagamento en período voluntario (artigo 62.2 da Lei Xeral Tributaria) deberase facer:

  1. Se a notificación da liquidación se realiza entre os días un e 15 de cada mes, dende a data de recepción da notificación ata o día 20 do mes posterior ou, se este non fose hábil, ata o inmediato hábil seguinte.
  2. Se a notificación da liquidación se realiza entre os días 16 e último de cada mes, dende a data de recepción da notificación ata o día cinco do segundo mes posterior ou, se este non fose hábil, ata o inmediato hábil seguinte (artigo 62.2 da Lei xeral tributaria).

Unha vez iniciado o período executivo e notificada a providencia de constrinximento (artigo 62.5 da Lei xeral tributaria), o pagamento da débeda tributaria deberá efectuarse nos seguintes prazos:

  1. Se a notificación da providencia se realiza entre os días un e 15 de cada mes, dende a data de recepción da notificación ata o día 20 de devandito mes ou, se este non fose hábil, ata o inmediato hábil seguinte.
  2. Se a notificación da providencia realízase entre os días 16 e último de cada mes, dende a data de recepción da notificación ata o día cinco do mes seguinte ou, se este non fose hábil, ata o inmediato hábil seguinte.

 

Medios de pagamento

Poderá pagar, dependendo dos casos, cos seguintes medios:

  1. En efectivo nas Entidades Colaboradoras da recadación de forma presencial.
  2. Con certificado dixital poderá pagar accedendo á Oficina Virtual Tributaria dalgunha das tres seguintes formas:
    1. Presencial con Número de Referencia Completo (NRC)
    2. Mediante cargo en conta
    3. Con tarxeta (só persoas físicas).

 

Efectos da falta de pagamento

A falta de ingreso da débeda no período voluntario orixina que se abra o período executivo para o cobro da débeda polo procedemento de constrinximento.
O inicio do período executivo determina a devindicación das seguintes recargas (artigo 28 da Lei xeral tributaria):

  • Recarga executiva: 5% Cando se satisfaga a totalidade da débeda non ingresada en período voluntario antes da notificación da providencia de constrinximento.
  • Recarga de constrinximento reducido: 10% Cando se pague a débeda mais a recarga antes do fin do prazo do artigo 62.5 da Lei Xeral Tributaria.
  • Recarga de constrinximento ordinario: 20% Cando se satisfaga a débeda unha vez superado o prazo do artigo 62.5 da Lei Xeral Tributaria.

A recarga de constrinximento ordinaria é compatible cos xuros de demora. Cando resulte esixible a recarga executiva ou a recarga de constrinximento reducida non se esixirán os xuros de demora devindicados dende o inicio do período executivo.

Recurso de reposición
(Artigos 222 a 225 Lei Xeral Tributaria)

O recurso de reposición procede, en principio, contra todos os actos da Administración susceptibles de reclamación económico- administrativa.

É potestativo, é dicir, a súa interposición queda a vontade do interesado, quen pode optar por acudir directamente á reclamación económico-administrativa. No entanto, ambas as vías son incompatibles: se se interpón o recurso, non pode acudirse á reclamación ata a resolución daquel.

O prazo para a interposición deste recurso será dun mes contado a partir do día seguinte ao da notificación do acto recorrible ou do seguinte a aquel en que se produzan os efectos do silencio administrativo.

Os efectos fundamentais que produce a interposición do recurso son:

  1. A interrupción dos prazos para o exercicio doutros recursos.
  2. A posible suspensión da execución do acto impugnado, sempre que a débeda quede debidamente garantida.

No escrito de interposición débese facer constar:

  1. A identificación completa do recorrente e, no seu caso, do seu representante, sinalando o domicilio a efectos de notificacións.
  2. O órgano ante o que se formula o recurso, identidade do acto que se impugna, lugar e data de interposición.
  3. Que no se ten impugnado o mesmo acto en vía económico-administrativa.
  4. As alegacións que se estimen pertinentes, xuntando os documentos que procedan.

O prazo máximo para notificar a resolución será dun mes contado dende o día seguinte ao de presentación do recurso. No cómputo do prazo anterior non se incluirá o período concedido para efectuar alegacións aos titulares de dereitos afectados aos que se refire o artigo 232.3 3º, nin o empregado por outros órganos da Administración para remitir os datos ou informes que se soliciten. Os períodos non incluídos no cómputo do prazo polas circunstancias anteriores non poderán exceder de dous meses.

Transcorrido o prazo dun mes dende a interposición, o interesado poderá considerar desestimado o recurso ao obxecto de interpor a reclamación procedente.

 

Reclamación económico-administrativa
(Artigos 226 e seguintes Lei Xeral Tributaria)

No caso de reclamación económico administrativa que impugne actos de xestión, inspección ou recadación dos tributos cedidos á Comunidade Autónoma de Galicia e das recargas que esta estableza sobre tributos do Estado, é dicir relativos aos impostos de Transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados, Sucesións e doazóns, Patrimonio Imposto sobre a venda comerciante polo miúdo de hidrocarburos, Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas ou Tributación sobre o xogo, o órgano competente para coñecer e resolver será o Tribunal Económico Administrativo Rexional de Galicia, órgano da Administración Xeral do Estado.

No caso de reclamación económico administrativa que impugne actos relativos aos impostos de Contaminación atmosférica, canon de saneamento, taxas e prezos, multas e sancións administrativas e demais ingresos de dereito público, o órgano competente para coñecer e resolver será a Xunta Superior de Facenda, órgano da Administración da Comunidade Autónomas de Galicia.

A reclamación debe interporse no prazo dun mes, contado dende o seguinte ao da notificación do acto que se reclama. O escrito de interposición dirixirase ao órgano administrativo que dite o acto reclamable que o remitirá ao tribunal competente no prazo dun mes xunto co expediente correspondente, ao que se poderá incorporar un informe se se considera conveniente.

Por regra xeral, os actos ditados pola Administración son inmediatamente executivos dende o momento en que se diten e, unha vez notificados, o obrigado ao pago ten que proceder ao seu ingreso nos prazos legalmente previstos, sen que a mera interposición dun recurso de reposición ou dunha reclamación económico-administrativa suspenda, por si soa, a execución do acto impugnado.

Con todo, pódese obter a suspensión do ingreso nos seguintes casos:

  1. Ao interpoñer recurso de reposición ou reclamación económico administrativa solicitando a suspensión na forma legalmente prevista.
  2. Pola mera interposición do recurso de reposición ou reclamación económico administrativa no caso de sancións tributarias.
  3. Pola taxación pericial contraditoria (nos casos en que proceda).

Unha vez sexa acordada a suspensión, poderá estender os seus efectos á vía económico-administrativa sempre que se estenda o alcance das garantías achegadas. Tamén poderán estenderse os efectos á vía contencioso administrativa debendo ademais solicitarse a suspensión ante o órgano xudicial e comunicar a interposición do recurso, con solicitude de suspensión, ao órgano administrativo.

Unha vez resolto o recurso, reclamación ou a taxación pericial contraditoria, esixiranse xunto á liquidación que en definitiva proceda os intereses de demora devengados durante todo o tempo que dure a suspensión.

Se como consecuencia da resolución, a débeda tributaria liquidada é declarada total ou parcialmente improcedente, unha vez firme aquela, procederá o reembolso total ou parcial do custo da garantía que, no seu caso, se constituíra para a suspensión.

 

Supostos de solicitude de suspensión en vía de recurso de reposición
  1. Suspensión automática con garantías taxadas (artigo. 224.1 da Lei Xeral Tributaria).
    1. Depósito de diñeiro ou valores públicos.
    2. Aval ou fianza de carácter solidario de entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca ou certificado de seguro de caución.
    3. Fianza persoal e solidaria de dous contribuíntes de recoñecida solvencia para débedas inferiores a 1..500 €, no caso de tributos cedidos (Orden de 15.12.2005), ou inferiores a 601,01 €, no caso de tributos propios ou ingresos de dereito público (Orde de 25.10.1996).
  2. Suspensión sen garantías cando ao ditar o acto se incurrira en erro aritmético, material ou de feito (art. 224.3 LGT).

Competencia

A competencia para tramitar e resolver a solicitude de suspensión é do órgano que ditou o acto e tamén a solicitude presentásese ante o antedito órgano (artigo 25.4 do Regulamento de revisión en vía administrativa).

Procedemento

A solicitude de suspensión debe ir necesariamente acompañada do documento que formalice a garantía, que será unha das previstas legalmente, constituída a favor do órgano que ditou o acto impugnado. A falta dese documento provoca o arquivo da solicitude, así como que a solicitude non teña efectos suspensivos (artigo 25.5 do Regulamento de revisión en vía administrativa).

 

Supostos de solicitude de suspensión en vía de reclamación económico administrativa
  1. Suspensión automática con garantías taxadas (artigos. 233.1 e 2 da Lei xeral tributaria. e 43 do Regulamento de revisión en vía administrativa). Neste caso é competente o órgano de recadación.
  2. Suspensión con prestación doutras garantías distintas (artigos. 233.3 da Lei xeral tributaria. e 44 e 45 do Regulamento de revisión en vía administrativa). Neste caso é competente o órgano de recadación e require que non se poden achegar as garantías taxadas da suspensión automática.
  3. Suspensión sen garantías, de forma total ou parcial (artigos. 233, 4, 5 e 10 da Lei xeral tributaria. e 46 e 47 do Regulamento de revisión en vía administrativa). Neste caso é competente o Tribunal Económico-Administrativo Rexional de Galicia (para tributos cedidos) ou a Xunta Superior de Facenda (para tributos propios e demais ingresos de dereito público) e existen tres supostos:
    1. Que concorran prexuízos de imposible ou difícil reparación.
    2. Que se incorrera en erro aritmético, material ou de feito (non é necesario aportar garantías pero si é necesaria unha nova solicitude).
    3. Actos que non teñan por obxecto unha débeda tributaria ou cantidade líquida e a execución puidese causar prexuízos de imposible ou difícil reparación.

Competencia

  • Nos supostos 1º e 2º, a solicitude de suspensión, xunto cunha copia da reclamación económico administrativa, deberá dirixirse ao órgano que ditou o acto obxecto da reclamación e deberán acompañarse os documentos que xustifiquen a formalización da garantía(para el suposto de garantías taxadas) e a documentación que acredite a imposibilidade de achegar as garantías previstas para a suspensión automática e a natureza e características das garantías que se ofrecen, os bens e dereitos sobre os que se debe constituír e a valoración dos mesmos realizada por perito con titulación suficiente (para o suposto de outras garantías).
  • No suposto 3º a solicitude dirixirase ao órgano económico administrativo e deberá acreditar necesariamente que o acto podería causar prexuízos de imposible ou difícil reparación, ou debe xustificar a concorrencia do erro, aritmético, material ou de feito.

 

Garantía

A garantía abarca o importe do acto, os y 41.1 xuros de demora pola suspensión e as recargas que puidesen proceder(artigos. 222.1  y 233.1 da Lei xeral tributaria e artigo 25.3 do Regulamento de revisión en vía administrativa).

Cando o recurso non afecta á totalidade da débeda tributaria, a suspensión referirase á parte recorrida, quedando obrigado o recorrente a ingresar a cantidade restante (art.224.4 LGT).

Cando a garantía consista en diñeiro ou valores públicos, os intereses de demora pola suspensión serán os correspondentes a 1 mes. Cando a garantía ten efectos na vía económico-administrativa ademais cubrirán outros 6 meses (procedemento abreviado ante órganos unipersoais), 1 ano (procedemento xeral en única instancia) ou 2 anos (procedemento xeral susceptible de recurso de alzada ordinario).

Cando a garantía consista en aval ou fianza de carácter solidario de entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca ou certificado de seguro de caución, o interese de demora exixible será o interese legal.

Procedemento para el reembolso do costo de garantías
(Artigo 33 Lei Xeral Tributaria e artigos 72 e seguintes Regulamento de revisión en vía administrativa)

Cando un acto ou débeda sexa declarado total ou parcialmente improcedente por sentenza ou resolución administrativa firme, o interesado terá dereito ao reembolso do custo das garantías achegadas para a suspensión da executividade de devandito acto ou débeda ou para aprazalo ou fraccionalo. Se a sentenza ou resolución o declara só parcialmente improcedente, o reembolso alcanzará á parte correspondente do custo das garantías.

Co reembolso dos custos das garantías, a Administración tributaria abonará o interese legal vixente ao longo do período no que se devindique sen necesidade de que o obrigado tributario o solicite. A estes efectos, o interese legal devindicarase dende a data debidamente acreditada en que se incorreu en devanditos custos ata a data en que se ordene o pago.

(Artigo 135 Lei Xeral Tributaria)

Os interesados poderán promover a taxación pericial contraditoria, en corrección dos medios de comprobación fiscal de valores sinalados no artigo 57 da LGT, dentro do prazo do primeiro recurso ou reclamación que proceda contra a liquidación efectuada de acordo cos valores comprobados administrativamente ou, cando a normativa tributaria así o prevexa, contra o acto de comprobación de valores debidamente notificado.

Nos casos en que a normativa propia do tributo así o prevexa, o interesado poderá reservarse o dereito a promover a TPC cando estime que a notificación non contén expresión suficiente dos datos e motivos tidos en conta para elevar os valores declarados e denuncie a devandita omisión nun recurso de reposición ou nunha reclamación económico-administrativa. Neste caso, o prazo a que se refire o parágrafo anterior contarase dende a data de firmeza en vía administrativa do acordo que resolva o recurso ou a reclamación interposta.

A presentación da solicitude de TPC, ou a reserva do dereito a promovela a que se refire o parágrafo anterior, determinará a suspensión da execución da liquidación e do prazo para interpor recurso ou reclamación contra a mesma.

Será necesaria a valoración realizada por un perito da Administración cando a cuantificación do valor comprobado non se realizou mediante ditame de peritos daquela.

  • Se a diferenza entre o valor determinado polo perito da Administración e a taxación practicada por o perito designado polo obrigado tributario, considerada en valores absolutos, é igual ou inferior a 120.000 euros e ao 10 por cento de dita taxación, esta última servirá de base para a liquidación.
  • Se a diferenza é superior, deberá designarse un perito terceiro.

Os honorarios do perito do obrigado tributario serán satisfeitos por este. Cando a diferenza entre a taxación practicada polo perito terceiro e o valor declarado, considerada en valores absolutos, supere o 20 por cento do valor declarado, os gastos do terceiro perito serán abonados polo obrigado tributario e, en caso contrario, correrán a cargo da Administración.

A valoración do perito terceiro servirá de base á liquidación que proceda cos límites do valor declarado e o valor comprobado inicialmente pola Administración tributaria.

(Artigos 44 e seguintes Regulamento Xeral de Recadación)

O pago da débeda pode aprazarse ou fraccionarse pola Administración a solicitude do interesado cando a súa situación económico-financeira, discrecionalmente apreciada pola Administración, lle impida transitoriamente efectuar o pago do seu débito.

A solicitude de aprazamento ou fraccionamento debe dirixirse ao órgano competente da recadación, nos seguintes prazos:

  • Se a débeda se atopa en período voluntario de pago, antes de que este finalice, e se se trata de declaración-liquidación o autoliquidación, dentro dos prazos sinalados para a súa presentación e ingreso polas normas propias de cada tributo.
  • Se a débeda está en período executivo, en calquera momento anterior á notificación do acordo de alleamento dos bens embargados.

A solicitude de aprazamento ou fraccionamento conterá, necesariamente, os seguintes datos:

  • Identificación completa do solicitante ou, no seu caso, da persoa que o represente.
  • Identificación da débeda indicando o seu importe, concepto e data de finalización de ingreso voluntario.
  • Causas que motivan a solicitude.
  • Prazos e demais condicións do aprazamento ou fraccionamento que se solicita.
  • Garantía que se ofrece.
  • Lugar, data e firma.

Como regra xeral, o solicitante debe ofrecer garantía en forma de aval solidario dunha entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca, acompañando á solicitude de aprazamento ou fraccionamento a seguinte documentación:

  1. Compromiso de aval solidario de entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca ou de certificado de seguro de caución,
  2. Os documentos que acrediten a representación e o lugar sinalado aos efectos de notificación.
  3. Os demais documentos ou xustificantes que estime oportunos. En particular, deberá xustificarse a existencia de dificultades económico-financieiras que lle impidan de forma transitoria efectuar o pago no prazo establecido.
  4. Si a débeda tributaria cuxo aprazamento ou fraccionamento se solicita foi determinada mediante autoliquidación, o modelo oficial desta, debidamente cumprimentado, salvo que o interesado non estea obrigado a presentalo por obrar xa en poder da Administración; en tal caso, sinalará o día e procedemento no que o presentou.
  5. No seu caso, solicitude de compensación durante a vixencia do aprazamento ou fraccionamento cos créditos que poidan recoñecerse ao seu favor durante o mesmo período de tempo.

Se se xustifica que non é posible obter un aval, poderá prestarse algunha das seguintes garantías:

  • Hipoteca mobiliaria ou inmobiliaria.
  • Prenda con ou sen desprazamento.
  • Fianza persoal ou solidaria.
  • Calquera outra que se estime suficiente.

Cando se solicite a admisión de garantía que non consista en aval de entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca ou certificado de seguro de caución, aportarase, xunto á solicitude de aprazamento ou fraccionamento e aos documentos a que se refire, a seguinte documentación:

  1. Declaración responsable e xustificación documental da imposibilidade de obter dito aval ou certificado de seguro de caución, na que consten as xestións efectuadas para a súa obtención.
  2. Valoración dos bens ofrecidos en garantía efectuada por empresas ou profesionais especializados e independentes. Cando exista un rexistro de empresas ou profesionais especializados na valoración dun determinado tipo de bens, a valoración deberá efectuarse, preferentemente, por unha empresa ou profesional inscrito en dito rexistro.
  3. Balance e conta de resultados do último exercicio cerrado e informe de auditoría, si existe, en caso de empresarios ou profesionais obrigados por lei a levar contabilidade.

Cando se solicite a dispensa total ou parcial de garantía, aportarase xunto á solicitude, ademais dos documentos a que se refire as letras b), c) y d) anteriores a seguinte documentación:

  1. Declaración responsable e xustificación documental manifestando carecer de bens ou non posuír outros que os ofrecidos en garantía.
  2. Xustificación documental da imposibilidade de obter aval de entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca ou certificado de seguro de caución, na que consten as xestións efectuadas para a súa obtención.
  3. Balance e conta de resultados dos tres últimos anos e informe de auditoría, si existe, no caso de empresarios o profesionais obrigados por lei a levar contabilidade.
  4. Plan de viabilidade e calquera outra información que xustifique a posibilidade de cumprir o aprazamento ou fraccionamento solicitado.

Se a solicitude non reúne os requisitos establecidos na normativa ou non se acompañan os documentos citados nos apartados anteriores, o órgano competente para a tramitación do aprazamento ou fraccionamento requerirase ao solicitante para que, no prazo de 10 días contados a partir do seguinte ao da notificación do requerimento, subsane o defecto ou aporte os documentos con indicación de que, de non atender o requerimento no prazo sinalado, terase por non presentada a solicitude e arase sen mais trámite.

Non procederá a subsanación se non se acompaña á solicitude de aprazamento ou fraccionamento a autoliquidación que non obre en poder da Administración. Neste caso, procederá a inadmisión conforme ao previsto no artigo 47.

Se a solicitude de aprazamento ou fraccionamento se presentase en período voluntario de ingreso e o prazo para atender o requerimento de subsanación finalizase con posterioridade ao prazo de ingreso en período voluntario e aquel non fose atendido, iniciarase o procedemento de constrinximento mediante a notificación da oportuna providencia de constrinximento.

Cando o requerimento de subsanación fose obxecto de contestación no prazo polo interesado pero non se entendan subsanados os defectos observados, procederá a denegación da solicitude de aprazamento ou fraccionamento.

A garantía debe formalizarse no prazo de dous meses contados a partir do día seguinte ao da notificación do acordo de concesión e, se transcorre o devandito prazo sen que se formalice a garantía, queda sen efecto o acordo de concesión esixíndose a débeda pola vía de constrinximento, se concluíu o prazo voluntario de ingreso ou a continuación do procedemento de constrinximento se o aprazamento ou fraccionamento solicitouse en período executivo.

A garantía deberá cubrir o principal máis os intereses de demora máis un 25% de ambos.

Excepcionalmente poderá dispensarse total ou parcialmente ao obrigado tributario da constitución das garantías nos casos seguintes:

  • Cando as débedas tributarias sexan de contía inferior á que se fixe na normativa tributaria, actualmente a Orde HAP/347/2016, de 11 de marzo, pola que se eleva a 30.000 euros o límite exento da obriga de aportar garantía nas solicitudes de aprazamento e fraccionamento de débedas derivadas de tributos cedidos cuxa xestión recadatoria corresponda ás Comunidades Autónomas e a Orde do 15 de marzo de 2016 reguladora de aprazamentos e fraccionamentos de pagamentos de débedas que correspondan a ingresos de dereito público da Comunidade Autónoma de Galicia que establece a devandita contía en 30.000 euros, tendo en conta que para o cálculo da devandita cantidade deberán computarse todas as débedas pendentes tanto en período voluntario, como en período executivo, así mesmo deberán computarse ademais os aprazamentos e fraccionamentos non resoltos, así como o importe dos vencementos pendentes de ingreso das débedas aprazadas ou fraccionadas.
  • Cando o obrigado ao pago careza de bens suficientes para garantir a débeda e a execución do seu patrimonio puidese afectar substancialmente ao mantemento da capacidade produtiva e do nivel de emprego da actividade económica respectiva, ou puidese producir graves quebrantos para os intereses da Facenda Pública, na forma prevista regulamentariamente.
  • Nos demais casos que estableza a normativa tributaria.

En todo caso, as cantidades aprazadas ou fraccionadas devindicarán intereses de demora.

(Artigos 32 e 221 da Lei Xeral Tributaria)

Os suxeitos pasivos ou responsables e os demais obrigados tributarios teñen dereito á devolución dos ingresos que indebidamente realizasen con ocasión do pago das débedas tributarias, por motivos distintos dos previstos nas normas propias de cada tributo.
En particular, procede a devolución nos seguintes casos:

  • Cando se produciu unha duplicidade no pago de débedas ou obrigacións tributarias.
  • Cando a cantidade pagada sexa superior ao importe das débedas liquidadas ou autoliquidadas.
  • Se se ingresan débedas logo de prescribir a acción para esixir o seu pago ou se realizou o ingreso dunha autoliquidación habendo prescrito o dereito da Administración a practicar a oportuna liquidación.
  • Cando a Administración rectifique, de oficio ou a instancia do interesado, erros aritméticos, materiais ou de feito e o acto obxecto de rectificación motive un ingreso indebido.

Así mesmo, procederá a devolución cando como consecuencia dunha resolución administrativa ou xudicial firme se anule total ou parcialmente unha débeda liquidada ou autoliquidada e tal anulación dé lugar ao ingreso indebido.

Ademais do propio ingreso indebido, a devolución inclúe a recarga, costas e xuros, se o ingreso se realizou en vía de constrinximento, e o xuro de demora polo tempo transcorrido dende o ingreso ata a proposta de pago.

O dereito á devolución prescribe aos 4 anos (para débedas tributarias) ou aos 5 anos (para débedas non tributarias) dende o día en que se realizou o ingreso indebido, aínda que o devandito prazo se interrompe por calquera acto fidedigno do suxeito pasivo dirixido a obter a devolución, ou por calquera acto da Administración en que se recoñeza a súa existencia.

O procedemento de devolución pode iniciarse de oficio pola Administración ou a instancia do interesado mediante escrito que conteña a súa identificación completa e a xustificación do ingreso indebido.

A resolución que se dite neste procedemento é reclamable en vía económico-administrativa, previo recurso de reposición, se o interesado decide interpoñelo.

(Artigos 71 e seguintes Lei Xeral Tributaria)

As débedas tributarias poden extinguirse total ou parcialmente por compensación:

• Cos créditos recoñecidos por acto administrativo firme a que teñan dereito os suxeitos pasivos en virtude de ingresos indebidos.

• Con outros créditos recoñecidos por acto administrativo firme.

Acordada a compensación, o crédito e a débeda extínguense na cantidade en que concorran. Se a débeda é superior ao crédito procederase á prema do exceso, se non é ingresado ao seu vencemento ou continuará o procedemento se a débeda xa estaba constrinxida. Se o crédito é superior á débeda, abónase a diferenza ao interesado.

O debedor que inste a compensación deberá dirixir ao órgano competente, solicitude que conterá os seguintes requisitos:

  • Identificación completa do obrigado ao pago e, no seu caso, da persoa que o represente.
  • Identificación da débeda e do crédito recoñecido.
  • Declaración expresa de non ter sido transmitido ou cedido o crédito.
  • Lugar, data e sinatura.

Á solicitude de compensación acompañaranse os seguintes documentos:

  • Se a débeda tributaria cuxa compensación se solicita foi determinada mediante autoliquidación, o modelo oficial de autoliquidación debidamente cumprimentado conforme á normativa do tributo de que se trate.
  • Certificación da oficina de contabilidade do organismo xestor do gasto, na que se reflicta a existencia do crédito recoñecido e que o mesmo non foi pagado.

Se o crédito ofrecido en compensación deriva dun ingreso tributario indebido, en lugar da certificación anterior acompañarase copia do acto, resolución ou sentenza firme que o recoñeza e declaración escrita do solicitante de que dito acto non está recorrido.

A resolución que se dite sobre a compensación é susceptible de reclamación en vía económico-administrativa, previo recurso de reposición, se o interesado decide interpoñelo.